آزمون تعیین مقدار خاکستر

آزمون تعیین مقدار خاکستر یکی از آزمون‌های شیمیایی مهم در ارزیابی ترکیب مواد پلیمری است که به‌منظور تعیین میزان مواد معدنی، پرکننده‌ها و افزودنی‌های غیرآلی موجود در پلیمر انجام می‌شود. در این آزمون، نمونه پلیمری در دمای بالا سوزانده می‌شود تا بخش آلی آن به‌طور کامل تجزیه شده و باقیمانده غیرقابل احتراق (خاکستر) اندازه‌گیری گردد.
هدف اصلی این آزمون، کنترل کیفیت مواد اولیه و محصولات نهایی پلیمری و اطمینان از انطباق آن‌ها با فرمولاسیون و الزامات استاندارد است. مقدار خاکستر شاخص مهمی برای بررسی میزان پرکننده‌هایی مانند کربنات کلسیم، تالک، الیاف شیشه، دوده و سایر افزودنی‌های معدنی می‌باشد.
اهمیت آزمون تعیین مقدار خاکستر در آن است که تغییر در درصد خاکستر می‌تواند مستقیماً بر خواص مکانیکی، حرارتی، فرآیندی و دوام محصول پلیمری تأثیر بگذارد. این آزمون کاربرد گسترده‌ای در کنترل کیفیت مواد اولیه، لوله‌ها و اتصالات پلیمری، لوله‌های چندلایه، آمیزه‌های پلیمری، قطعات پلاستیکی، شیلنگ‌ها، پوشش‌ها و کامپاندها دارد.