آزمون تعیین میزان مواد فرار یکی از آزمون‌های مهم کنترل کیفیت در صنایع پلیمری است که به‌منظور اندازه‌گیری مقدار ترکیبات فرّار و اجزای با وزن مولکولی پایین موجود در مواد پلیمری، آمیزه‌ها و محصولات نهایی انجام می‌شود. این مواد می‌توانند شامل رطوبت، حلال‌های باقیمانده، مونومرهای آزاد، نرم‌کننده‌ها یا افزودنی‌های فرّار باشند که حضور بیش از حد آن‌ها می‌تواند بر خواص مکانیکی، پایداری حرارتی، کیفیت سطح، بو، ایمنی و عملکرد نهایی محصول تأثیر منفی بگذارد.
هدف از انجام آزمون مواد فرار، ارزیابی کیفیت مواد اولیه، فرمولاسیون، شرایط فرایند تولید و میزان خشک‌کردن یا پخت محصول است. اهمیت این آزمون به‌ویژه در محصولات پلی‌اتیلن (PE)، پلی‌پروپیلن (PP)، پلی‌وینیل کلرید (PVC)، پلی‌استایرن (PS)، رزین‌ها، چسب‌ها، پوشش‌ها، قطعات قالب‌گیری‌شده، لوله‌ها، شیلنگ‌ها و ظروف بسته‌بندی پلیمری بسیار بالاست، زیرا مقدار بالای مواد فرار می‌تواند باعث ایجاد حباب، تخلخل، کاهش استحکام، تغییر خواص فیزیکی و عدم انطباق با استانداردها شود.
کاربرد آزمون تعیین میزان مواد فرار در صنایع مختلف از جمله بسته‌بندی مواد غذایی، صنایع ساختمانی، تأسیسات، خودروسازی، کشاورزی و صنایع شیمیایی است و به تولیدکنندگان کمک می‌کند تا از پایداری محصول در حین تولید، انبارداری و مصرف نهایی اطمینان حاصل کنند. در آزمایشگاه آروین پژوه ثمین این آزمون با دقت بالا و مطابق با استانداردهای معتبر انجام می‌شود.